Schermafbeelding 2013-05-24 om 16.23.55De tweede blog voor TEDxHaarlem gaat over kweekvlees. Mark Post vertelde hoe hij en zijn team uit stamcellen van spierweefsel een hamburger kunnen laten groeien. De spierstamcellen weten wat ze moeten worden, de onderzoekers hoeven alleen de juiste condities te creëren. Mark Post vertelde tijdens een pauze gisteravond dat het hamburgervlees nu goed genoeg is om te eten. Ik vond het fascinerend dat op deze manier misschien een mogelijkheid is gevonden om  vleeseters te voeden zonder daarvoor de aarde geweld aan te doen, met een schoon geweten.

“Tissue engineering is the research area Mark Post is working on. He develops in vitro meat, meat made in a lab. He develops this for the food industry, as an alternative for the inefficient way in which cows and other livestock is producing meat. A hamburger of meat out of a lab, does it taste the same?

70 percent of our farmland around the world is used for keeping livestock. That is already the maximum. With all the mouths to feed in the future, the inefficient way livestock is producing meat won’t feed 9 billion people in 2050.

Mark Post is a physician and researcher of physiology. He creates blood vessels in a lab. “Are there any vegetarians here? You can doze off for a while, I’m going to speak to the meat lovers.” He states that the bioconversion rate of cows is just 15%. They belch methane, a greenhouse gas. Cows add 20% of that gas to our atmosphere. “A veggy with a Hummer is better for our planet than a meat eater with a bike.”

Winston Churchill, a friend of Nobel Prize winner Alexis Carrell, saw the possibilities of culturing meat in a lab. Carrell could keep organs alive outside of the body. Churchill said: “Fifty years hence, we shall escape the absurdity of growing a whole chicken in order to eat the breast or wing, by growing these parts separately under a suitable medium.”
And that’s what Mark Post does: growing meat in a petri dish.

A biopsy from a cow with muscle and fat stem cells (you need the fat for taste) can grow into a enormous amount of meat. One stem cell can make 10.000 kg meat. Muscle stem cells are good, they are waiting to repair muscle in your body. These cells are exercise junkies. In a cow they get their training from walking. We put Velcro strips in the petri dish and they use them as anchor points to grab onto. When grown into muscle fibre they start to contract.
A hamburger needs 60 billion cells. You need a bioreactor vat of 25.000 litre to grow meat for 40.000 people.

To make it meat, we have to mimic it for the right taste, colour and texture. So we colour it with a mixture of red beets and saffron. It takes about 7 to 8 weeks to grow muscle fibre. In the future you could do this at home. Order a strip of muscle fibre, put it into your incubator and in about two months time you can eat your hamburger.

The process is not very efficient yet. We still need to do much research on feeding the stem cells, how to feed them efficiently, which stem cells are the best to use.
And the final challenge is: will people eat it? It’s Frankensteinish. But picture this: two packages of meat in the supermarket. Onze labeled Eko-product and the text “An animal has suffered for this product”. On the other one a green label of sustainability. A hamburger made of cultured beef is maybe the answer to our greenhouse problems…”

Lees verder

Vanavond zit ik live te bloggen tijdens de tweede TEDxHaarlem. Nu zit ik in de prachtige oude bibliotheek van Teylers. Voor mij het scherm met de livestream op een groot filmdoek, een meter voor mij staat het beeldje van Pieter Teylers Hulst. Een betere plek om te vertellen over ontdekkingen en nieuwigheden is niet denkbaar!

Dit is het eerste blog, over de TED-talk van Jaap Peters. Het is in het Engels: alle sprekers praten in het Engels omdat alle video’s van de TED-talks ook in het buitenland moeten worden begrepen.

“In the beautiful old auditorium Jaap Peters behaves as if he addresses audiences in places like this every day. He explains the Rhineland model of business management, why it’s a better suited organisational model in the consultation culture in our society. How does small fits into large?

Schermafbeelding 2013-05-24 om 16.18.57Jaap Peters introduces the best CEO of the Netherlands in 2013, Jos de Blok, the founder of Buurtzorg. He calls him the Dutch Maverick. Jos has nearly 7.000 employees, but no managers, no management team, no management meetings. And his way of working costs less than other care institutes. All professionals are self-directed.

What is the opposite? “Just stick to the plan, do whatever the instructions say, don’t question them.” On the screen behind him you see a lamppost standing in the middle of the road an another one blocking a parking space. Jaap calls this “big within big.”

In his book “Human Livestock Management” he compares our way of organising to factory farming. It’s always about large, the concept of size in relation to dignity. Animals loose their dignity because they don’t complain of how their living is organised. As a consumer you don’t look at how an organisation is organised.

In the Western world we’re used to a business management structure that came from the military world in the USA. We call that the Anglo-Saxon model. The base of that concept was laid by Fred Taylor. He tailored the military organisation, because they used the rake (NL: organigram) to structure their hierarchy.

Five organisations adapted a different way of organising their professionals. They gave the professional working space back to the professionals, so they can do what they’re best at: their craftsmanship. Buurtzorg in the Netherlands, Semco in Brasil, Handelsbanken in Sweden, Finext in The Hague and Morning Star in the USA. They have one secret in common: they got rid of the rake.

Our new king pledged an oath: I swear to serve the community. The Dutch are the only country where bankers have to pledge an oath as well. Is it necessary? Yes, it is. Clearly it’s not normal that companies serve the community, they serve themselves. So right now we’re having a problem with Taylor. We need to go from Taylor-made on a large scale to tailor made on a small scale.

Jaap ends with the message: dream big, act small: go from critical success factors to critical success actors.”

Lees verder

PowerofSmallMet gepaste trots kan ik vertellen dat ik op 23 mei a.s. lid ben van het IRL-blogteam voor TEDx Haarlem. In het Engels. In de zaal schrijven, uitwerken in de bibliotheek van Teylers. Hoef ik geen kaartje meer te bemachtigen, wat onwijs lastig is, omdat je moet aantonen waarom uitgerekend JIJ in de zaal zou moeten zitten.
Hoe dat zo komt? Gewoon, via Twitter een bericht gestuurd naar de baas van de bloggers en gezegd dat ik getipt was door Gitta Bartling, mijn collega hier op de Jansstraat.

Waarom wil ik eigenlijk naar TEDx? Heb je die filmpjes al eens bekeken op ted.com of op tedxamsterdam.nl? Wil je weten wat er overal terwereld aan innovatieve en creatieve ontdekkingen worden gedaan? Ga gewoon eens kijken naar de Daniel Pinks, de Ken Robinsons, de Eve Enslers op de wereld en laat je meevoeren naar een nieuwe wereld, verrassende invalshoeken en intelligente oplossingen.

Ik werd gebeld door degene die de organisatie rond de bloggers doet. Ze legde me uit hoe het werkt, wat er van me wordt verwacht en dat ik nog bevestiging met het programma gemaild kreeg. Tijdens het gesprek begon ik haar stem te herkennen, helemaal zeker weten deed ik het niet. Na haar verhaal vroeg ik: “Ben jij die Kathalijn met wie ik in 2010 in een schrijfcursus zat?”
Zij was net zo blij verrast als ik. Meteen zei ze: “Nou, dan weet ik in ieder geval dat je kunt schrijven!”

Op woensdagmiddag is er een generale repetitie. Dan kunnen we alvast bekijken en beluisteren wat ‘onze’ sprekers gaan vertellen. Een eerste idee uitwerken. Het moeilijkste aan een blog over, laat staan tijdens, een event is de kern te pakken van wat er wordt gezegd. Meestal moet ik een tijdje nadenken over wat ik heb gehoord, even iets heel anders doen. Bijvoorbeeld het huis poetsen of een rondje lopen.
De spanning begint zich af te tekenen, ik heb er ontzettend veel zin in. Je leest vanaf 23 mei meer hierover op deze site.

Lees verder

Uitzicht vanaf Ameland

Uitzicht vanaf Ameland

Ga gewoon een paar dagen weg van je huis en je werk en je perspectief op de wereld verandert. Dat houd ik mezelf altijd voor ogen als de stress toeslaat. In mijn beleving heb ik de maanden maart en april in een HSL gewerkt. Hoe hard ik ook aan de noodrem ging hangen, de trein denderde voort.

Totdat iemand met meer gewicht in de zaak aan diezelfde rem ging hangen. Ik zag mijn kans schoon: even een paar dagen er tussen uit. Het werd Ameland, het enige Waddeneiland dat ik nog niet kende. Daar typ ik dit nu. De deuren van het huisje staan open, de zon wenkt me naar buiten.

In tegenstelling tot mijn aanname is mijn perspectief op de wereld nog helemaal niet veranderd. Integendeel: ik blijk maar moeilijk te kunnen ontspannen. Ieder wissewasje en onbenulligheidje neem ik serieus, ik sla het op, denk dat ik het moet onthouden.

Dat is niet zo mooi, hoor ik jullie denken. Nee, inderdaad. Daarom ga ik nu maar even wandelen, in een laatste poging vandaag de ontspanning over me heen te laten komen en afstand te nemen van mezelf. Misschien valt er zelfs nog wat te lachen, meestal het beste medicijn.

Lees verder

prinsstrip-koningsschoolVan de prins geen kwaad. Na de toespraak gistermiddag van onze nieuwe koning verschoof mijn aandacht van prinses Beatrix naar hem. Alsof er een laag folie van hem was afgepeld, waardoor zijn ware gezicht plotseling zichtbaar werd.

Oorspronkelijk betekent ‘van de prins geen kwaad’ dat je maar beter geen kwaad kon spreken over de stadhouder uit het huis van Oranje, omdat je dat kon gaan bezuren. (Ook een leuke uitdrukking trouwens). Over onze voormalige prins Pils kon je prima kwaad spreken. Dat hij een corpsbal was, dat hij onnozel en ‘een beetje dom’ is, dat hij het niet haalt bij zijn moeder, dat zijn kennis over het koningschap onvoldoende is. In de pers en via alle media is er voldoende kwaad gesproken over prins Wim-Lex.

Maar na zijn toespraak bekijk ik onze voormalige prins toch anders. Want in tegenstelling tot alle vooroordelen vond ik hem daadkrachtig, gefocussed en zelfstandig denkend overkomen. Dit keer was het Máxima die wat benepen en onzeker in beeld kwam. Haar greep op de hand van haar man tijdens het schrijden door de Nieuwe Kerk leverde haar witte knokkels op.

Vanochtend maakte een collega hier op kantoor de opmerking, dat ze het toch een beetje een gek idee vindt nu geen vrouw meer als monarch te hebben. We hebben nog steeds een koningin, maar nu eentje in de meer traditionele betekenis, dus naast de koning. Dat de kroonprins koning is geworden betekent dat hij zich niet meer kan voordoen als onschuldig. Nu ‘doet hij alsof hij van de prins geen kwaad weet’. Dat betekent dat hij minder onschuldig is dan hij zich voordoet.

Misschien heeft onze koning wel zo’n sterke vrouw naast zich nodig gehad om twee redenen: a. om zich aan op te trekken; b. om boven haar uit te stijgen nadat hij eenmaal koning zou zijn. Van de prins geen kwaad weten kan hij nu in ieder geval niet meer beweren. Alleen onze voormalige koningin zou daar nog iets over kunnen zeggen. Denk alleen niet dat ze dat gaat doen.

Bron: Scheurkalender Onze Taal, www.onzetaal.nl

Lees verder