Communicatie

via Frans de Waal op Facebook

Wat is nou een verstandig begin van je tekst?

Het lege vel staart je aan en verlangt dat je letters en woorden en hele zinnen schrijft. Toen je nog op de middelbare school zat en een opstel moest schrijven, kreeg je waarschijnlijk eerst schrijfoefeningen. Dan was de kop eraf en was het blanke vel minder afschrikwekkend. Lees verder met de deur in huis via het piramideprincipe

Lees verder

Uitzicht vanaf Ameland

Uitzicht vanaf Ameland

Ga gewoon een paar dagen weg van je huis en je werk en je perspectief op de wereld verandert. Dat houd ik mezelf altijd voor ogen als de stress toeslaat. In mijn beleving heb ik de maanden maart en april in een HSL gewerkt. Hoe hard ik ook aan de noodrem ging hangen, de trein denderde voort.

Totdat iemand met meer gewicht in de zaak aan diezelfde rem ging hangen. Ik zag mijn kans schoon: even een paar dagen er tussen uit. Het werd Ameland, het enige Waddeneiland dat ik nog niet kende. Daar typ ik dit nu. De deuren van het huisje staan open, de zon wenkt me naar buiten.

In tegenstelling tot mijn aanname is mijn perspectief op de wereld nog helemaal niet veranderd. Integendeel: ik blijk maar moeilijk te kunnen ontspannen. Ieder wissewasje en onbenulligheidje neem ik serieus, ik sla het op, denk dat ik het moet onthouden.

Dat is niet zo mooi, hoor ik jullie denken. Nee, inderdaad. Daarom ga ik nu maar even wandelen, in een laatste poging vandaag de ontspanning over me heen te laten komen en afstand te nemen van mezelf. Misschien valt er zelfs nog wat te lachen, meestal het beste medicijn.

Lees verder

Van een goede vriendin kreeg ik de tip om eens te schrijven naar de communicatieadviseur bij haar interim-opdracht, omdat die had aangekondigd te zullen vertrekken en er dus een opvolger werd gezocht. Zij zei er meteen bij dat ze inschatte dat ik perfect in het profiel paste. Zo gezegd zo gedaan. En inderdaad, ik heb de opdracht ook gekregen!

Bij Rijkswaterstaat werk ik voor een ICT-programma. Zoiets had ik al eerder gedaan bij de politiekorpsen van Kennemerland en Amsterdam-Amstelland. Dat is makkelijk, want daardoor kan ik mijn aandacht vooral richten op de processen, procedures en protocollen waarmee ik minder bekend ben. Ik wil verder niet ingaan op het samenwerken met ambtenaren. Sinds ambtenaren ook 2.0 zijn is dat morele oordeel van ‘de ambtenaar als luiwammes’ achterhaald.

Wat wél interessant is, is van dichtbij meemaken hoe de rijksoverheid moderniseert en verantwoordelijkheid neemt voor wat ze met onze belastingcenten doen. Dat maakt het ook voor mij een prettige werkomgeving, want juist het nemen van je (persoonlijke) verantwoordelijkheid in de manier waarop je met anderen samenwerkt is voor mij belangrijk.

20130115-075849.jpg

Lees verder

“Heb je nu werk, kind?” vraagt mijn moeder als ze me weer ziet, wetende dat het ook wel eens anders was. Ja, ik heb werk, en ik heb leuk werk! Bij stichting PuurZuid, die zorg en maatschappelijke diensten aanbiedt in Amsterdam-Zuid, schrijf ik de communicatieplannen en help ik mee met de PR rond het nieuwe pand met zorghuurwoningen in de Peelstraat. Wat het werk zo leuk maakt, is de wisselwerking met mijn tijdelijke collega’s. En dat mijn adviezen en suggesties serieus worden genomen. En dat men mijn werk zo enorm waardeert. Met plezier stap ik in mijn auto om mij de hele dag nuttig te maken. Terwijl ik een hekel had aan met de auto naar het werk…

Lees verder