waarom dienstbaar zijn geen verwachtingen verdraagt 1/2

ultiem voorbeeld dienstbaar zijn Op Google ‘ontdekte’ ik dat het Internationale Vrouwendag is. Dat zit niet voorin mijn hoofd. Het is ieder jaar op dezelfde dag en ik ben goed in het onthouden van verjaardagen. Maar waarom denk ik niet meteen aan de ‘verjaardag’ van Internationale Vrouwendag? Moet ik aan die verwachtingen voldoen, dat ik als vrouw wel geïnteresseerd zal zijn in Vrouwendag?

Dit jaar stond Vrouwendag in het teken van seksueel en huiselijk geweld. De oorzaak ervan ligt in de afhankelijke rol die vrouwen wordt toegekend. Dat begint al als je dochter bent. Je hebt maar te doen wat je ouders, andere volwassenen in de familie, schoolmeesters en -juffen van je vragen, anders ben je ongehoorzaam.

Dat is nog steeds de hoogste status die je als meisje kunt krijgen: braaf. Niet voor niks wordt de rol van de vrouw gelijkgesteld aan die van een hond. Doen wat de baas je zegt.

Gelijke rechten voor man en vrouw? Wat hebben vrouwen indertijd mannen aangedaan dat, vele generaties en inzichten verder, we daar nog steeds onder moeten lijden?

In 2015 was ik bij de start van de crowdfunding-party 1001 vrouwen in de 20e eeuw, een nieuw geschiedenisboek over historische Nederlandse vrouwen. In de 19e en 20e eeuw hebben niet alleen mannen geschiedenis geschreven om onze moderne samenleving te stichten. Het eerste boek van Els Kloek en haar team is bekroond met de titel ‘Beste geschiedenisboek aller tijden’.

Ik dacht aan voor mij belangrijke historische vrouwen: mijn moeder, mijn oma’s, mijn tantes. Aan verhalen van andere vrouwen die vertelden welke vrouwen in hun leven belangrijk voor ze zijn (geweest). Aan het gebrek aan verhalen van mannen over belangrijke vrouwen in hun leven.

Mijn mannelijke vrienden vertellen waarom hun vader belangrijk voor ze is (geweest). Die verhalen hoor ik nooit over hun moeder. Soms hoor ik iets over hun moeder, maar dan vooral over wat ze van hun moeder hebben gemist.

Veel vrouwen hebben een haat-liefdeverhouding met hun moeder. Enerzijds is ze een rolmodel voor het vrouw-zijn, anderzijds iemand die ze “nooit zullen begrijpen omdat ze het heel anders gaan doen”. Voor sommigen is hun moeder de beste vriendin, maar de meeste vriendinnen blijven worstelen met hun gevoelens voor hun moeder.

Voordat andere vrouwen en mannen beseffen waarin mannen en vrouwen van elkaar verschillen en waarin ze juist gelijk zijn, moeten vrouwen eerst worden ‘gezien’. Verschillen zijn makkelijk. Nog steeds worden onderzoeksgelden verstrekt om die verschillen te onderzoeken.

Maar wat is dan datgene waarin vrouwen en mannen gelijk zijn? Welke criteria hebben we daarvoor? Als de geschiedschrijving al een grote achterstand kent, hoe zit het dan met de moderne tijd? Valt die achterstand wel in te halen? Zullen vrouwen tot in lengte der dagen moeite moeten doen om gezien en gehoord te worden?